ชุมชนกับแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่


พวกเราไปจ.ตรังหลายครั้งทั้งทำงาน  และไปเที่ยวได้เห็นสถานที่ท่องเที่ยวในหลาย ๆ แห่งของตรัง  มีทั้งประทับใจ  และนึกเสียดายเป็นไปได้มั้ยที่จะให้คนในชุมชนที่อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวในแต่ละที่เข้ามามีบทบาทในการอนุรักษ์  ฟื้นฟูและช่วยกันดูแลสถานที่นั้น ๆ ไม่ว่าจะเป็นระดับหมู่บ้าน  โรงเรียน  หรือว่าชมรมในส่วนเอกชนต่าง ๆ ในพื้นที่  เพื่อน ๆ คิดว่าเป็นไปได้มั้ย?เพราะถ้าทุกคนมีส่วนร่วม  ความคิดที่เป็นเจ้าของก็จะเกิด  ทุกคนก็จะรู้สึกหวง  และก็จะช่วยกันดูแลไง

โดย.. MPS STAFF 203.156.27.56   


 

 ความคิดเห็นที่ 1

20 ก.ค.2550  เวลา 17:02 น.
โดย.. คน03 202.44.210.31  

ถ้าเราเข้าไปในชุมชนที่มีสถานที่ท่องเที่ยว ผมชอบนั่งคุยกับชาวบ้าน ถึงเรื่องต่างๆ นานา ปัญหาต่างของชุมชน เช่นทรัพยากรป่าไม้ น้ำ  ชี้ให้เห็นข้อดีข้อเสีย ของการพัฒนา อย่างไม่มีรูปแบบ  ยกตัวอย่างกันแบบเห็นๆ เช่น บริเวณโรงแรม อามารี   กับ  หาดปากเมง  หรือ  หาดหยงหลิง  ว่าชุมชนสามารถใช้พื้นที่  ได้แตกต่างกัน ที่ที่มีนายทุนเข้าไปครอบครองชาวบ้าน จะเข้าไปเลี้ยงวัว หรือปลูกแตงโม ก็ไม่ได้  เข้าไปนั่งเล่น ยังดดนไล่เลย  ต้องชี้ให้เขาเห็นกัน แบบนี้ เขาจะได้รู้ว่าควรจะพัฒนาชุมชนเขาไปในทิศทางแบบไหน  ให้ผมเลือกแบบ กระบี่ ภูเก็ต เกาะสมุย  ผมยังงัย แล้วก็เลือกที่ตรัง  เพราะทุกชนชั้นยังสามารถสัมผัส ได้  เข้าถึงได้ ทุกที่ ทุกน้ำตก ทุกหาด ครับ  เคยไปเกาะสมุย  จะขับรถเข้าไปชมหาดนี่ ยามถามว่าจะพัก รร. เขาหรือเปล่า ถ้าไม่พักก็ไม่ให้เข้า  ไม่อยากให้ตรัง เป็นแบบนี้เลย  ถามว่าพัฒนาแล้วชาวบ้านในพื้นที่ได้อะไร นอกจากมลภาวะ กับความเสื่อมถอยทางวัฒนธรรม   ผมยังอยากเห็นมีเรือหางยางออกหาปลา ตกเบ็ด ลากอวน ชายหาด  หาหอยชักตีน หอยตะเภา  หาซื้อปลาจากประมงพื้นบ้านได้ปลาสดๆ มากินกันหลังจากไปเที่ยวเจ้าไหม  มากกว่าไปนั่งกินเบียร์ โรงแรมหรูๆ ราคาขวดละ 100 บาท   


 ความคิดเห็นที่ 2

20 ก.ค.2550  เวลา 19:45 น.
โดย.. ชาวMPS. 203.156.27.128  
ชอบความเห็นของคุณคน03มากๆเลยครับ...เราไปมาหลาย ๆ ที่ในประเทศไทยความรู้สึกไม่เหมือนที่ตรัง...ทุกอย่างยังสัมผัสได้  หลายอย่างยังสดใสอยู่การที่นายทุนเข้ามาพัฒนาพื้นที่เพื่อธุรกิจเป็นดาบสองคม...รายได้เกิดกับชุมชนในพื้นที่ก็จริง  แต่สิ่งที่พวกเราจะต้องสูญเสียเพื่อแลกกับรายได้เหล่านั้นไม่ทราบว่าจะคุ้มกันหรือไม่  อยากให้ชุมชนทุกชุมชนในตรังร่วมมือร่วมใจกันเพื่อพัฒนาสถานที่ท่องเที่ยวในชุมชนของตัวเอง...แล้วช่วยกันดูแล...ช่วยกันต้อนรับนักท่องเที่ยว...ผมว่าบรรยากาศแบบนี้แหล่ะที่นักท่องเที่ยวต้องการจริง ๆ...ช่วย ๆ กันเถอะครับบ้านของพวกเราเอง...

 ความคิดเห็นที่ 3

21 ก.ค.2550  เวลา 19:53 น.
โดย.. คน03 202.44.210.31  

อันที่จริงต้องยกความดีส่วนใหญ่ให้กับเจ้าหน้าที่ อุทยานด้วยเพราะเขาต้องต่อสู้กับนายทุนมากจริงๆ เมื่อเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปเที่ยวเกาะมุกมา เห็นได้ว่าบนเนินเขาเกาะมุกซึ่งเป็นที่สูงความลาดชันเกิน 45 องศามีคนบุกรุก สอบถามชาวบ้านบอกว่านายทุนนั้นแหละ ชาวบ้านไม่มีสิทธิ์ ทั้งๆ ที่ชาวบ้านไม่มีที่ทำกินด้วยซ้ำไป เหลือเชื่อมากๆ  อันที่จริงคนไม่มีที่ทำกินน่าจะเป็นคนบุกรุก  ชาวบ้านบนเกาะมุกน่าเห็นใจครับ ผลของการอนุรักษ์ จนตัวเองไม่มีที่ทำกิน ทางรัฐจัดที่อยู่อาศัยให้ครอบครัวละ 20 ตารางวา พร้อมกับจัดงบให้ 70000 บาทต่อหลังคาเรือน ไปอยู่ในที่ที่มีน้ำขัง น่าจะเป็นป่าชายเลนที่เสื่อมสภาพ แต่ที่ที่สามารถ อยู่ได้แบบยุงไม่กัด เป็นของนายทุนไม่กี่เจ้า  แต่คนพวกนี้มีน้ำใจครับ  ผมแค่นั่งคุยกับเขาแล้วบอกว่าอยากได้เรือ เขาก็ขับมอรเตอร์ไซด์ ไปหาคนขับเรือมาให้ครับ  การแนะนำอะไรต่างๆ บนเกาะนี้ดีมากครับ ว่างๆ จะไปใหม่ครับ    


 ความคิดเห็นที่ 4

21 ก.ค.2550  เวลา 20:42 น.
โดย.. ชาวMPS. 203.156.26.180  

อังคารหน้ามีประชุมที่ตรัง...ถ้ามีโอกาสว่าง  และดินฟ้าอำนวยจะลองไปที่เกาะมุกบ้างครับ เห็นพี่ ๆ ที่สกย.ตรังเคยพูดถึง  และชวนไปเที่ยวเหมือนกัน   ขอบคุณครับคุณคน03



    2008 © All Rights Reserved. Licensed By Trangzone.com
ติดต่อทีมงาน