ห่วงเด็กใต้เมินภาษาถิ่น-ฟังไม่ออก อายสำเนียงทองแดง


ห่วงเด็กใต้เมินภาษาถิ่น-ฟังไม่ออก อายสำเนียงทองแดง-หวั่นสูญหาย

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ที่โรงแรมบีพี สมิหลาบีช จ.สงขลา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัด (สวจ.) สงขลา นายวีระ โรจน์พจนรัตน์ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม (วธ.) กล่าวในการบรรยายพิเศษเรื่อง "ภาษาไทย ภาษาถิ่น" ในการประชุมเชิงปฏิบัติการเรื่อง "ภาษาไทย ภาษาถิ่นใต้ สื่อทางวัฒนธรรม" มีนักวิชาการวัฒนธรรม และศิลปินพื้นบ้านประมาณ 200 คนเข้าร่วม ว่า ภาษาถิ่นถือเป็นภาษาไทยประเภทหนึ่งที่ต้องอนุรักษ์ และส่งเสริมให้นำไปใช้ถูกต้อง ทั้งนี้ การใช้ภาษาไทยภาคกลางสื่อสารจะทำให้การใช้ภาษาถิ่นด้อยลง อีกทั้ง เยาวชนออกเสียงไม่ชัด เช่น เสียงพยัญชนะ "ง" จึงไม่กล้าใช้ภาษาใต้ เพราะกลัวถูกมองว่าพูดเสียงทองแดง ตนเกรงว่าจะส่งผลให้ภาษาถิ่นสูญหาย จึงต้องหาแนวทางส่งเสริมให้เยาวชนภาคภูมิใจ และรู้เท่าทัน โดยอาจทำพจนานุกรมภาษาถิ่น ขอความร่วมมือให้สื่อวิทยุ และโทรทัศน์ใช้ภาษาถิ่นจัดรายการ

"ผมห่วงการร้องรำทำเพลงของทางใต้ โดยเฉพาะหนังตะลุง มโนห์รา เพลงบอก และกล่อมลูก เหล่านี้ใช้ภาษาถิ่นร้อง ซึ่งเด็กใต้รุ่นใหม่ไม่สนใจ บางคนฟังไม่รู้เรื่อง เพราะพ่อแม่นิยมให้พูดกลาง วธ.จึงต้องรณรงค์ให้คนใต้หันมาใส่ใจความเป็นภาษาท้องถิ่นมากขึ้น ไม่เช่นนั้นภาษา และบทเพลงพื้นบ้านจะสูญหาย" นายวีระกล่าว

นายธีรเทพ ศรียะพันธ์ รองผู้ว่าราชการ จ.สงขลา กล่าวว่า เด็กใต้ส่วนใหญ่ฟังภาษาหนังตะลุง และมโนห์ราไม่เข้าใจ และไม่เห็นคุณค่า จึงไม่รู้สึกภาคภูมิใจ ทำให้ไม่อยากสืบทอดการแสดงเหล่านั้น เกรงว่าหากไม่กระตุ้นให้เยาวชนภาคภูมิใจในการแสดง และรักภาษาถิ่นของตนเอง ก็จะเกิดการสูญหาย ปัญหาเกิดจากพ่อแม่ไม่ใส่ใจการสอนภาษาถิ่นเท่าที่ควร

นายจรูญ นราคร วัฒนธรรมจังหวังสงขลา กล่าวว่า หวั่นว่าภาษาถิ่นจะมีบทบาทน้อยลง สังเกตได้จากพ่อแม่นิยมสอนให้ลูกหลานพูดภาษากลางมากขึ้นตั้งแต่เล็ก เพราะกลัวพูดภาษากลางออกทองแดง จึงอยากให้คนท้องถิ่น และราชการอนุรักษ์ และฟื้นฟูภาษาท้องถิ่นไว้ ไม่เช่นนั้นหนังตะลุง มโนห์รา และเพลงบอกก็จะหายไปจากสังคมคนภาคใต้ หรือขับขานโดยใช้ภาษาไทยกลางแทน

นายชัย เหล่าสิงห์ ศิลปินพื้นบ้าน กล่าวว่า จากประสบการณ์สอนการแสดงพื้นบ้าน เช่น หนังตะลุง และมโนห์รา มากว่า 40 ปี พบว่าเยาวชนสนใจเรียนการแสดงในช่วงแรกๆ ตามเพื่อน แต่พอเรียนในหลักสูตรการขับบทมโนห์รา หรือหนังตะลุงแล้ว จะเลิกเรียน และกลับไปสนใจสื่อโทรทัศน์ที่มีภาษาหวือหวา โดยนิยมพูดภาษากลางทางโทรศัพท์ระหว่างเด็กใต้ ส่วนหนึ่งเพราะอายที่จะพูดภาษาถิ่น จึงเกรงว่าภาษาถิ่นบางคำจะหายไป เช่น โบ๋ แปลว่า หมู่ หรือพวก, ได่แรงอ๊อก แปลว่า สะใจ เป็นต้น

หน้า 26

นำข้อมูลมาจาก http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01edu05100750&day=2007/07/10&sectionid=0107


โดย.. WJ 61.90.194.14   


 

 ความคิดเห็นที่ 1

10 ก.ค.2550  เวลา 10:32 น.
โดย.. WJ 61.90.194.14  

  อ่านเจอแล้วน่าสนใจดีค่ะ

 ความคิดเห็นที่ 2

10 ก.ค.2550  เวลา 10:34 น.
โดย.. บก.ตั้ม 58.8.95.215  

เว็บตรังโซนยินดีเป็นสื่อหนึ่ง ที่ช่วยอนุรักษ์ภาษาใต้ครับ


 ความคิดเห็นที่ 3

10 ก.ค.2550  เวลา 13:50 น.
โดย.. ชาย 203.144.215.130  

ผมมาเรียนกรุงเทพตั้งแต่ปี2532แล้วก้าทำงานโยนี่จนถึงทุกวันนี้ผมก้ายังไม่ลืมภาษาใต้ผมมีความภูมิใจในภาษาตัวเองหลบไปบ้านแต่ละครั้งเห็นแด่กรุ่นหลังแหลงหลวงแบบทองแดงแล้วชาด น่าขวยใจ เช่น "แล้วเบ๋อมันไม่ใช่พันนี้นิ" ฮายชาดแจ็บแบ่ดหัวแหม่ดแล้วพันนี้หมั้นอีแหลงกลางกันด้ายปรือ ก้าเบ๋อ พ่อแม่ครูก้าแหลงกลางไม่ชัดแล้วโลกอีแหลงชัดปรือ แล้วไซรต้องไปหัดแหลงห้ายมันเหนื่อยทำไหร ไปโรงเรียนหรือว่าจบมาก้าด้ายแหลงหลวงโยแล้ว แต่ช่วยกันมาอนุรักษณ์ภาษาใต้กันตีหวา ผมโยกรุงเทพไม่เคยบัดสีเลยเวลาแหลงใต้ เหอว่าหลุดสำเนียงทองแดงออกมา


 ความคิดเห็นที่ 4

10 ก.ค.2550  เวลา 14:36 น.
โดย.. zan 125.25.187.179  

ขอปรบมือให้คุณ ชาย คับผม


 ความคิดเห็นที่ 5

10 ก.ค.2550  เวลา 14:40 น.
โดย.. แอนด์ 203.146.201.1  

จริงด้วยเน๊อะ  เราคนเหนือยังอยากแหลงใต้เป็นเลย  (แต่ตอนนี้ขอแค่ฟังออกก่อนก็พอ)  เห็นด้วยกับคุณชายคะ  ไม่เห็นต้องอาย  คนใต้พูดสำเนียงทองแดงน่ารักดี  ขอแค่พูดสื่อสารกันรู้เรื่องก็พอ 

เราเองคนเหนือ  ก็กลัวเรื่องนี้เหมือนกัน  เด็กสมัยรุ่นใหม่ ไม่ค่อยพูดเหนือแล้ว  พูดภาษากลางกันหมด  ตอนนี้ก็เริ่มจากจุดเล็กๆ คือพูดกับหลาน  คอยสอนเขาว่า  สิ่งของต่างๆ ทางเหนือเรียกว่าอะไร  แล้วก็จะพยายามพูดเหนือกับเขาด้วย  ยิ่งศัพท์แสลงนี่เขาไม่เข้าใจเลย

แต่ละท้องถิ่นก็ช่วยๆ กันรักษษกันหน่อยนะ    สูญหายไปเสียดาย

 


 ความคิดเห็นที่ 6

10 ก.ค.2550  เวลา 22:26 น.
โดย.. นายกระจก 124.120.88.136  

เราเด็กใต้นิแต่มาอยู่ กุงเต้บ แหลงหลวงได้ชับพรึด นิ แหลงใต้ไม่ค่อยได้แล้วหลาวนิ แบบว่าอยู่กุงเต้บมานานเลยลืมกำพรืดเดิมนิ (55) จริงๆแล้วอยากคุยในเว็บแบบภาษใต้ ไม่รู้ว่ามีโปรมแกรมคุยแบบใต้ไหม เคยเห็นแต่ภาษาเหนือเค้ามีน่ะ


 ความคิดเห็นที่ 7

11 ก.ค.2550  เวลา 08:22 น.
โดย.. xxx 125.24.98.6  

ที่บ้าน พ่อกับแม่จะพูดกลางกับผม แต่สภาพแวดล้อมก็ภาษาใต้หมด แต่พอเข้ารร บร เค้าพูดกลางกัน ผมก็แอนตี้ภาษาใต้ ยิ่งเข้ามหาลัยโดนเพื่อนๆที่อื นล้อเรืองสำเนียงและภาษา ก็อายมาก แต่พอได้ไปเรียนเมืองนอก เห็นคนชาติอื่นๆเค้านิยมพูดภาษาท้องถิ่นกัน ก็ถึงบางอ้อ ผสมต้องการหา identity ของตัวเอง เลยนึกถึงภาษาใต้อีกครั้ง ได้มีโอกาสกลับมาอยู๋บ้านเกิด ก็กำลังหัดพูดหัดใช้อยู่ฮะ ตอนนี้ภูมิใจที่เป็ฯคนตรัง


 ความคิดเห็นที่ 8

12 ก.ค.2550  เวลา 23:50 น.
โดย.. rattanajan 203.146.63.185  
คับผมกะเหมือนกัน  อยากให้มีการอนุรักษ์ภาษาถิ่นกันเอาไว้มั่ง  ผมโถกเหพือนไปเที่ยวกรุงเทพ  ผมเองไม่เคยแหลงภาษาเขา  ผมแหลงใต้เหม็ด  ลังที่เขรถเมล์กับคนเก็บเบี้ยค่ารถผมยังแหลงใต้เหลย   ลังทีเข้ากะโร้ฟัง  ลังทีเข้ากะไหม้โร้ฟัง  เคยโถกคนเก็บเบี้ยค่ารถผัดเอาหลายหน  เพราะเข้าฟังไหม้โร้เรื่อง ทีทีผมเหมือนอิตาย  เจ็บหัวเหมือนโลกไกโย่ใน  แล้วแหลงกันยากนิกับคนกรุงเทพ  เราแหลงพันหนี่   มั้นไปพันนู้  เว่อหนี้ผมไหม้ใคร่ไปแล้วกรุงเทพ  กลัวเด็กมั้นอิฉัดเอากัน  ห้ายฟ้าผาเบ็ดหัวฉาด  แต่ลังทีกะต้องไปนั้นและ  เพราะว่าโหมเรากะไปโย่กันที่นั่นอิเหม็ดเริ่นแล่ว  ที่เริ่นเหอผมโย่แตสวน  ฉ๋ายยังใคแล่ว  โย่เริ่นให้เข้าเปลาเปลา ภาษาใต้คันอิแหลงกะลุยฉาด  แหลงกันรุ่งกะไหม้เหม็ด  ใตรไหม้โระ จบแล่วหนาน  ค่อยมาแหลงหลาว

 ความคิดเห็นที่ 9

13 ก.ค.2550  เวลา 11:01 น.
โดย.. เด็กนอกท่อง 125.27.81.53  

ผมว่าพันนี้น่ะ...คนบ้านเรานิอย่าทรยศต่อภาษาของบ้านเกิดต่ะ อย่าบัดสีนิ บัดสีกันไตร  ถ้าแหลงใต้ได้ให้แหลงนิ  โหมที่แหลงไม่ได้ก้าไม่ว่ากัน  ผมตอนนี้อยู่ระยองกะแหลงใต้เพเหมือนกัน ตามใจมันแหละ อย่าให้เหมือนตนระยองต่ะ ตอนนี้ภาษาระยองก้ากำลังจะ 0  1000 แล้ว ถ้ายังทำเป็นบัดสีเวลาแหลงใต้  1000 % ภาษาบ้านเรา สี้เบ้งแน่นอนครับ  


 ความคิดเห็นที่ 10

13 ก.ค.2550  เวลา 11:04 น.
โดย.. Nuiko 203.147.7.22  

ตัวพี่ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ มากกว่า 30 ปี เรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น-มหาลัย ไม่เคยกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดเลยด้วยซ้ำเป็นเวลาสิบ ๆ ปี เพราะย้ายมาทั้งครอบครัว แต่ก็ยังแหลงใต้ได้อย่างชัดเจน ไม่เคยลืมภาษาถิ่นเกิดของตัวเอง เราแหลงใต้กันภายในครอบครัว กินอาหารใต้เป็นเมนูประจำวัน ไม่ว่าอีเป็นแกงส้ม แกงพุงปลา ต้มส้มปลาบอก ปลาทอดขี้มิ้น น้ำชุบผักเหนาะ ผัดลูกตอ หมูเกาหยก หมูปิ้งเมืองตรัง(ซื้อมาใส่ช่องแช่แข็งไว้ทีละมาหลายโล เวลาอีกินก็เอามาเข้าเตาอบ) นึ่งจาหลู (ตัวเคยเล็ก ๆ ดองเค็ม) และชอบนุ่งผ้าปะเต๊ะ โดยเอามาตัดใส่เป็นเสื้อ-ผ้าถุง เป็นชุดๆ คนกรุงเทพฯ เห็นแล้วก็ชอบ ฝากซื้อบ้าง เราไปซื้อจากร้านปาเต๊ะคาน หลังหลาดทับเที่ยง เจ้าของเป็นเพื่อนกับแม่เราตั้งแต่สมัยเรายังเราเอียด ๆ เพราะแม่เป็นลูกค้าเขามาตั้งแต่เขายังไม่เปิดร้าน แต่เดินพายผ้าขายตามบ้าน เราคิดว่าเป็นกำไรชีวิตที่มีค่ามหาศาลด้วยซ้ำไปที่แหลงภาษาถิ่นได้ ไซรที่คนบ้านเราทุกวันนี้ชอบให้ลูกแหลงกลาง แหลงออกมาแต่ละคำ ฟังแปลก ๆ เราได้ยินก็อดขำไม่ได้ นาน ๆ ได้ยินทีก็ชอบฟังนะ บางคนพ่อ-แม่เป็นคนใต้ ลูกก็เกิดที่ใต้ แต่ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ สัก 2-3 ปี กลับไปบ้านแหลงใต้ไม่ชัดแล้ว น่าสงสารจัง ตัวอย่างเช่น วันหนึ่งเรากลับไปเยี่ยมพี่ชาย แล้วเขาพาไปกินข้าวที่ร้าน ๆ หนึ่ง ได้ยินแม่แหลงกับลูกที่กำลังกินน้ำในสำเนียงกลางว่า "แขบ ๆ หมึกเข้าตะ โดะ พ่อออกไปขี่รถแล้ว" เราฟังแล้วก็หันไปส่งยิ้มกับพี่ชาย เราเข้าในความหมายว่า เขาบอกให้ลูกเขารีบ ๆ แต่เราไม่เข้าใจคำว่า "หมึก" พี่ชายอธิบายว่า แปลว่า "ยกขึ้นดื่ม" เราจึงเข้าใจและชอบกับสำเนียงการพูดของคุณแม่รายนี้มาก ทุกวันนี้เลยเอามาพูดเล่นกันระหว่างพี่น้อง "นี่เธอแขบ ๆ หมึกเข้าตะ เดี๋ยวโกปี้ก็เย็นหมดหรอก" เอยากให้ทุกคนที่เกิดในถิ่นนั้น ๆ จงภูมิใจในประเพณี วัฒนธรรม และ ภาษาของตัวเอง *ถ้าไม่เชื่อว่าพี่แหลงใต้ได้ชัดแค่ไหน ติดต่อมาพิสูนจ์


 ความคิดเห็นที่ 11

13 ก.ค.2550  เวลา 15:13 น.
โดย.. หายนะ 203.151.118.70  
กรูก็เซ็งมัน พันปรือกันหมดแล้ว ใต้ก็แหลงไม่ใด้ กลางก็แหลงทองแดง  ภาษา โคต-ร บรรพบุรุษ มันไม่กล้าพูด

 ความคิดเห็นที่ 12

13 ก.ค.2550  เวลา 20:42 น.
โดย.. kengMS 202.28.179.12  

ขอโทษ ครับ ผม เป็นคนนึง ที่เสียดายมาก เพราะ ผมเกิด ที่ ตรัง อยู่ ที่นี้ แต่ผม พูดไม่เป็น  ครับ บางครั้งพูดมาเร็วๆก็ฟังไม่ออกอ่ะ (เสียชาติเกิด ว่ะ) แหะๆๆ

ด่านคนอื่นมาเยอะแล้ว ขอด่าตัวเองบ้างนะ


 ความคิดเห็นที่ 13

14 ก.ค.2550  เวลา 00:21 น.
โดย.. rattanajan 203.146.63.185  
ผมอ่านความคิดเห็นที่10 ของคุณ Nuiko รู้สึกประทับใจมากและไม่ขอบรรยายต่อเพราะนี่คือความรู้สึกของคนใต้ครับ

 ความคิดเห็นที่ 14

14 ก.ค.2550  เวลา 09:32 น.
โดย.. คดท 202.44.210.31  
จาก.คห.10  มึก หรือ ซด แปลว่า กิน หรือดื่ม ใช้กับของเหลวๆๆ เป็นน้ำๆๆ เบียร์ เหล้า โจ้ก เช่น มึกเหล้าขาวสักแป็ก....หรือยาดอง...

 ความคิดเห็นที่ 15

16 ก.ค.2550  เวลา 00:43 น.
โดย.. พีท ตรัง 125.24.192.194  

ผมเป็นคนนึงที่พ่อแม่สอนให้พูดภาษากลางมาตั้งแต่เกิด ผมคิดว่าโชคดีเพราะว่าภาษากลางเป็นภาษาทางราชการ  แต่ผมก็ หัดพูดภาษาใต้จากเพือนที่โรงเรียนเหมือนกัน หรือฟังเขาพูดจากรอบๆๆตัว ก็ สามารถพูดกลางได้ชัดเจน และพูดใต้ได้รู้เรื่อง (ร้องเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ก็ได้ ต้องขอบคุณ คุณครูอุไรรัตน์ วังกุลางกูร สมัยที่ท่านสอนอนุบาลตรัง ท่านสอนให้เด็กพูดกลางที่โรงเรียนอย่างชัดเจน ในขนาดเดียวกัน ท่านได้สอนให้เด็กรุ้จักภาษาถิ่นใต้แบบสวยงามผ่านวิชาศิลปะ ด้วยจำได้ว่าท่านได้สอนร้องเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ ชื่อเพลง ไก่เถื่อน (ไก่ป่า) ซึ่งผมต้องขนพองอีกครั้งเมื่อได้ยินเพลงนำที่ตัวละครร้องในการแสดง แสงสีเสียง ของงานอเมซิ่ง ตรัง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีมากเพราะมีทั้งภาษาใต้และเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ มันทำให้ผมหวนคิดถึง คุณทวดของผมซึ่งท่านเคยร้องเพลงกล่อมเด็กให้ผมและน้องๆๆฟังซึ่งผมไม่เข้าใจในตอนนั้นรุ้แต่ว่า "อบอุ่น" และทำให้ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ยินมันเพราะทำให้ผมรักบรรพบุรุษของผมที่เป็นคนใต้ คนตรัง

   พอผมไปเรียนต่อที่กทม ผมก็สามารถปรับตัวกับเพือนทุกภาคได้ และได้แสดงความเป็นคนใต้ทุกครั้งที่เจอเพือนภาคใต้ซึ่งเด็กนครศรีส่วนมากจะพูดใต้ ผมเลยพูดใต้โต้ตอบกลับ อย่างภูมิใจเหมือนประหนึ่งว่าพวกเขาเป็นพี่น้องผมและ ผมอยู่บ้าน แต่เวลาการไปสมัครงาน หลายๆๆงานหรือการรายงาน หน้าชั้นการพูดกลางอย่างชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน เพราะบางอาชีพ เช่น เอ็มซี พิธีกร พริตตี้  ประชาสัมพันธ์ หรือการตลาดฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ ถ้าพูดทองแดง เขาจะไม่รับเลย นี่คือเหตุผลที่หลายครอบครัวเริ่มสอนลูกพูดภาษากลางตั้งแต่เล็ก และเป็นเหตุผลนึงที่เด็กควรจะพูดกลางได้ก่อนพูดใต้เพราะจะทำให้พูดกลางชัด และพูดใต้คล่องครับ (นี่เป็นความคิดส่วนตัวผมนะครับ ส่วนคนอื่นเป็นไงก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะทุกคนมีเสรีภาพในความคิดครับ             )


 ความคิดเห็นที่ 16

29 ก.ค.2551  เวลา 17:06 น.
โดย.. เด็กค.น 222.123.180.229  
รัก 

 ความคิดเห็นที่ 17

6 ธ.ค.2551  เวลา 13:07 น.
โดย.. อาด 118.173.123.10  
อาด     

 ความคิดเห็นที่ 18

10 ก.พ.2553  เวลา 09:03 น.
โดย.. บอล ศิษครูเอื้อย 58.9.203.182  
หมันแล้ว


    2008 © All Rights Reserved. Licensed By Trangzone.com
ติดต่อทีมงาน